بیان: تنها دارنده نشان عالی سرآمد در کشور بیان: برترین شرکت نرمافزاری ایران به انتخاب سومین دوسالانه جوایز فناوری بیان: برگزار کننده مسابقه بین المللی با حضور برنامهنویسان برتر ۱۰۳ کشور جهان بیان: برگزیده جشنواره ملی ارتباطات در محور خدمات نوین بیان: برترین ارائه دهنده سرویس وبلاگ کشور به انتخاب جشنواره ملی رسانههای دیجیتال دارنده نشان بلورین از جشنواره رسانههای دیجیتال آموزش س

اهل این نیستم که چرند الکلام باشم و نطق معلق ببافم. باید قبول کرد که زندگی کاستی هایی دارد. غم هایی دارد که خزعبلات شادی نمایانه حریف آنها نمی شوند.
با احترام نسبت به همه دوستان که این مطالب را میخوانند.

مدت ها بود آهنگ جدید گوش نکرده بودم. این چند روز آهنگ های جدیدی شنیده ام که فکر کنم بهترین آنها growing wings هست. احساس کرختی ای که منطبق بر آهنگ حس میکنم جادویی است.+شروع کردم آثار گوته رو بخونم. فعلا کتاب رنجهای ورتر جوان رو در دست دارم. دام میخواد تا آخر عمرم در دست داشته باشمش! حالا میفهمم چرا جناب نیچه اینچنین مبهوت گوته بود. این کتاب واقعا عالیه.داستان گیرایی که با تمام سلول هام درکش کردم.

اهل این نیستم که چرند الکلام باشم و نطق معلق ببافم. باید قبول کرد که زندگی کاستی هایی دارد. غم هایی دارد که خزعبلات شادی نمایانه حریف آنها نمی شوند.
با احترام نسبت به همه دوستان که این مطالب را میخوانند.

امشب میتوانم سرم را رو به آسمان بگیرم و خیره خیره به ماه نگاه کنم...

حسابی دلتنگم.

بعد هم گوشه ای تکیه بدهم و بگویم بیا بگیرش. همین روح کژ احوال برایم مانده است.

و بعد آرام بخوابم. بیدار بشوم. دوباره بخوابم. دوباره بیدار بشوم.

عجب حماقتی!

نه در خواب تو را میابم نه در بیداری...

اهل این نیستم که چرند الکلام باشم و نطق معلق ببافم. باید قبول کرد که زندگی کاستی هایی دارد. غم هایی دارد که خزعبلات شادی نمایانه حریف آنها نمی شوند.
با احترام نسبت به همه دوستان که این مطالب را میخوانند.

امروز پشت چراغ قمز در افکارم غرق شدم. پیرمردی با خوشرویی مرا از سبز بودن چراغ آگاه کرد و گمان میکنم فهمید در حال خودم نبودم... با خودم گفتم بگذریم...اینهمه فکر و تباهی چه سود؟ در راه دوباره به چراغ قرمز برخوردم. اینبار حواسم بود هوش بودم. چراغ روی صفر چند ثانیه قفل کرد. حکما میدانید که چند ثانیه مانده به سبزشدن بوق ها به راه می افتد. یک ماشین مدام بدق میزد و من توجه نکردم. با وقاحت تمام با ماشین ب

اهل این نیستم که چرند الکلام باشم و نطق معلق ببافم. باید قبول کرد که زندگی کاستی هایی دارد. غم هایی دارد که خزعبلات شادی نمایانه حریف آنها نمی شوند.
با احترام نسبت به همه دوستان که این مطالب را میخوانند.

حداقل میتوانم به مرگ امیدوار باشم... نوش دارویت آخرین آرام جان این سهراب درمانده است! +کاش لااقل میتونستم باور کنم وبلاگ تغییر نکرده! از بس لیست وبلاگهای به روز شده رو دیدم و وبلاگ های مختلفی رو خوندم دارم دیوونه میشم. میتونی لااقل تو این قضیه کمک کنی. نمی دونم! اصلا بی خیال. همینکه با خیالت زندگی میکنم خودش خوبه +چقدر این روزها میخوابم! +من هیچوقت خودم رو نمیبخشم. من حتما یه رفتاری داشتم که تو از

اهل این نیستم که چرند الکلام باشم و نطق معلق ببافم. باید قبول کرد که زندگی کاستی هایی دارد. غم هایی دارد که خزعبلات شادی نمایانه حریف آنها نمی شوند.
با احترام نسبت به همه دوستان که این مطالب را میخوانند.